Kult nagiej siły to zachęta do zabijania. Jak prawica i trolle żerują na krwi z krakowskiego Rynku

Krew na krakowskim bruku i polityczne hieny w sieci

Gdy w sobotnie popołudnie 7 listopada na Rynku Głównym w Krakowie padły strzały, rozegrał się bezprecedensowy koszmar. 24-letni napastnik wjechał samochodem w tłum i otworzył ogień do bezbronnych przechodniów, zabijając sześć osób i raniąc kilkanaście kolejnych. Pierwsi na linii ognia stanęli funkcjonariusze policji. Dwóch z nich odniosło ciężkie rany postrzałowe, kładąc na szali własne zdrowie i życie, by obezwładnić mordercę w ciągu zaledwie trzech minut od alarmu. W każdym dojrzałym państwie ten heroizm zamknąłby usta partyjnym krzykaczom.

Co zrobiła prawica? Wystarczyło kilkadziesiąt minut, by w sieci ruszył bezduszny sabat. Zamiast szacunku dla krwi przelanej przez mundurowych, politycy PiS i armia internetowych trolli rzuciły się do gardeł rządu. Przez osiem lat prawica wycierała sobie usta hasłem „murem za polskim mundurem”, gdy funkcjonariusze pilnowali partyjnych miesięcznic i prywatnych posesji na Żoliborzu. Kiedy jednak dwaj policjanci krwawili po starciu z bezwzględnym zabójcą pod rządami obecnej koalicji, ten sam mundur przestał mieć dla nich jakiekolwiek znaczenie. Stał się jedynie rekwizytem do uderzenia w Donalda Tuska.

Prawicowy radykał z lewicową łatką: jak trolle i politycy zakłamują fakty MSWiA

Gdy opinia publiczna czekała na oficjalne komunikaty, w sieci rozkręcono cyniczną operację dezinformacyjną. Wbrew twardym faktom przedstawionym na konferencji prasowej przez ministra spraw wewnętrznych i administracji Marcina Kierwińskiego – który jednoznacznie poinformował, że sprawca był zafascynowany skrajnie prawicowymi ideologiami – prawicowe konta zaczęły masowo wmawiać opinii publicznej, że zamachowiec to rzekomo „działacz Antify” i „człowiek skrajnej lewicy”.

Mechanizm był perfidny: sfabrykować fałszywy profil w mediach społecznościowych, dokleić lewicowe symbole i rozpowszechniać kłamstwo w milionowych zasięgach. Politycy prawicy doskonale wiedzieli, co robią. Chodziło o odwrócenie uwagi od faktu, że morderca karmił się tą samą radykalną ideologią nienawiści, którą oni sami podgrzewają od lat. W świecie politycznego cynizmu fakty nie mogą stać na drodze narracji: zbrodniarzowi należało za wszelką cenę wystawić lewicowy paszport, by natychmiast oskarżyć o zamach liberalne władze i uderzyć w premiera.

Telewizyjny spektakl Tomasza Sakiewicza i zimny prysznic od mieszkańców Krakowa

Szczytem bezwzględnego żerowania na tragedii stała się relacja Tomasza Sakiewicza na antenie TV Republika. Szef stacji, znajdując się w Krakowie, stanął przed kamerą w miejscu zbrodni i zaczął serwować widzom festiwal ordynarnego siania paniki. Bez cienia żenady twierdził na żywo, że na miejscu „przez dłuższy czas nie było policji” oraz suflował manipulację, jakoby krakowskie siły policyjne zostały „wywiezione do Warszawy na polecenie władz”, pozostawiając miasto bezbronne.

Ten propagandowy spektakl został natychmiast przerwany w najbardziej wymowny sposób. Stojący obok mieszkaniec Krakowa nie wytrzymał bezczelnego kłamstwa i rzucił Sakiewiczowi prosto w twarz przed włączonym mikrofonem: „Co za bzdury pan gada!”. W tym jednym, spontanicznym okrzyku krakowianina zamknęła się cała prawda o telewizyjnej hucpie TV Republika. Choć rzeczniczka MSWiA Karolina Gałecka natychmiast opublikowała oficjalne dementi, wykazując na podstawie danych GPS i bilingów, że radiowozy pojawiły się w kilkadziesiąt sekund, dla Sakiewicza fakty nie miały znaczenia. Liczył się tylko strach wlany w serca widzów.

Jarosław Olechowski i żądanie dymisji rządu na trumnach ofiar

Do telewizyjnej szarży Sakiewicza natychmiast dołączył szef wydawców TV Republika i dawny szef Telewizyjnej Agencji Informacyjnej w TVP za czasów PiS, Jarosław Olechowski. W histerycznym wpisie na platformie X uderzył bezpośrednio w premiera Donalda Tuska oraz szefa MSWiA Marcina Kierwińskiego, bezczelnie żądając natychmiastowej dymisji rządu. Olechowski bez wahania połączył krakowską masakrę ze sprawami politycznymi w stolicy, wmawiając opinii publicznej, że policjanci zamiast chronić obywateli brali udział w „politycznej hucpie wokół Trybunału Konstytucyjnego w Warszawie”.

To klasyczny, zimny taniec na trumnach. Człowiek, który przez lata nadzorował machinę nienawiści na placu Powstańców Warszawy, w godzinie narodowego dramatu nie zdobył się na ułamek powagi. Dla partyjnych propagandzistów śmierć sześciu osób i krew postrzelonych funkcjonariuszy to zaledwie pretekst do kolejnej politycznej dintojry.

Parszywa rola generatywnej AI i cyfrowych fabryk fejków

Dramat w Krakowie obnażył także drugie, potworne zjawisko: wykorzystanie generatywnej sztucznej inteligencji do masowego zatruwania przestrzeni informacyjnej. Wicepremier i minister cyfryzacji Krzysztof Gawkowski oraz dowództwo małopolskiej policji musieli w trybie pilnym gasić pożary dezinformacyjne. W ciągu kilkudziesięciu minut od zamachu sieć zalały fotorealistyczne grafiki wygenerowane przez sztuczną inteligencję – zmanipulowane rzekome kadry z kamer monitoringu, sfabrykowane wizerunki sprawcy obwieszonego symbolami politycznymi oraz fałszywe doniesienia o rzekomej śmierci bohaterskich policjantów.

Sztuczna inteligencja w rękach politycznych cyników i trolli stała się bronią masowego rażenia. Zanim analitycy i weryfikatorzy zdołają obalić jedną spreparowaną grafikę, algorytmy platform społecznościowych promują już kolejne trzy. Emocjonalny szok, jaki wywołały strzały w Krakowie, został z premedytacją wykorzystany do testowania algorytmicznej wojny domowej. To celowe niszczenie tkanki społecznej, w której prawda ma zostać zastąpiona syntetyczną histerią.

Lekcja, której nie chcieliście odrobić: od Pawła Adamowicza po krakowski Rynek

Szczuliście na Pawła Adamowicza i zabito go. Niczego was nie nauczyła tamta tragedia, ta również. Kult nagiej siły to zachęta do zabijania.

Pamiętamy setki nienawistnych pasków w TVP za czasów Jacka Kurskiego. Pamiętamy nieustanne polowanie z kamerami na prezydenta Gdańska, wmawianie mu zdrady i złodziejstwa dzień po dniu, aż w końcu na scenę Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy wtargnął nożownik. Pamiętamy sprawę syna posłanki Magdaleny Filiks, zaszczutego przez ten sam układ medialno-polityczny. Wtedy również prawica zmywała ręce, bredząc o „odosobnionych szaleńcach” i udając, że słowa nie zabijają.

Dziś w Krakowie zobaczyliśmy ten sam mechanizm w pełnej krasie. Jeżeli latami sączy się do głów swoich zwolenników, że oponenci to wrogowie narodu, że państwo jest nielegalne, a demokracja to fikcja – to w końcu znajdzie się radykał, który uzna przemoc za jedyne rozwiązanie. Kult siły, pogarda dla prawa i nieustanny hejt tworzą glebę, na której wyrastają zbrodniarze.

Nie ma ucieczki od odpowiedzialności za słowo. Kto karmi społeczeństwo nienawiścią, ten staje się moralnym wspólnikiem każdej tragedii. Żadne kłamstwa Sakiewicza, żadne histeryczne wpisy Olechowskiego i żadne armie botów zasilane przez AI nie zmyją z was prawdy: zrobiliście z nienawiści metodę rządzenia, a jej rachunek znów zapłacili niewinni obywatele na krakowskim bruku.